МОЯ БИОГРАФИЯ
Моё имя Семёнов Виталий Викторович, родился в 1978 году в Москве, москвич в третьем поколении. Русский, нерелигиозен, либерал.
В 1995 году я закончил школу №210 (Гуманитарный лицей "Гражданин") и поступил на Исторический факультет МГУ им М.В. Ломоносова (вечернее отделение). В 1996-1998 гг проходил службу в в/ч №03770 - 476 ЦППОИ 162 ЦВТИ ГРУ ГШ ВС РФ ( 476 центральный пункт приёма и обработки информации 162-го центра военно-технической информации Главного разведывательного управления Генерального штаба Вооруженных сил Российской Федерации ). Младший сержант.
В 1999 году продолжил обучение в МГУ на Кафедре этнологии Исторического факультета, параллельно обучаясь на курсах иврита в Еврейском агенстве "Сохнут" и французского во Французском культурном центре.
С 1999 по 2003 год года работаю в телекомпании "ВиD" (программа "Взгляд", "Жди меня"). Нашел более 100 человек.
Участвую в археологических раскопках в Краснодарском крае (Патрей, Россия), в Польше и Болгарии. В качестве дипломной работы прохожу стажировку в Международной организации по миграции (МОМ) в Душанбе, (Таджикистан) и в офисе Управлении Верховного Комиссара ООН по делам беженцев (УВКБ ООН г. Москва).
Заканчиваю кафедру этнологии МГУ в 2003 году.
Таджико-афганская граница, река Пяндж, стажировка в МОМ, 2002 год.
С 2003 года - учитель истории, руководитель мастерской "Журналист" Московской Международной Киношколы, автор и руководитель образовательных экспедиций в Кэмпхильскую общину "Светлана", на остров Валаам,в республику Алтай (читать ЗДЕСЬ ) Кабардино-Балкарскую и Карачаево-Черкесскую республику в 2004 году, (читать ЗДЕСЬ ), в Армению, Грузию в 2006 году (читать ЗДЕСЬ )
В 2006 из-за конфликта с руководством Киношколы,покинул её. Тем не менее собственное образование я считаю не "МГУшным", а "киношкольным".
С октября 2008 года: частный генеалог.
Свободно владею польским и английским языком, читаю и говорю по-французски и по-немецки и по -украински , читаю на испанском.
Женат, воспитываю сына Савву.
Юрьевецкий район Ивановской области август 2008 года
Связаться со мной:
dombaisaglara@yandex.ru
dombaisaglara@gmail.com
пожалуйста, дублируйте всю почту на 2 адреса e-mail
+7-916-632-4084
лучше смс с просьбой перезвонить
РЕКОМЕНДАЦИИ:
Джеффри Лирофф (США), владелец фирмы. Расследование было посвящено эмиграции его семьи из Российской Империи в США в начале 20-го века. Особо сложным моментом было то, что в США предок господина Лирова взял новую фамилию, собственно, Liroff, а фамилия "исхода" не была известна. Помогло то, что было известно, откуда эмигрировали предки заказчика (Елизаветград, ныне Кировоград). В ходе исследования "фамилия исхода" была установлена - Липянский. Об этом подробно рассказывает вот этот САЙТ
May 24 2011
Reference from Jeffrey H. Liroff http://www.sealock.com/
Vitaly discovered that there was once a tiny village named 'Lipianka' a few kilometers from the city then known as Elisavetgrad which may have been the source of my ancestors' surname 'Lipiansky'. Wish I could learn more about the origin of our former surname and go back a few more generations so hopefully further DNA testing might place one or more of you as an exact match to my DNA and perhaps we'll discover a common ancestor going back more than the 4 generations Vitaly was able to uncover (my great-great-grandfather is as far as he got).
Good luck in your ancestry search! If anyone can find results, Vitaly can!
FACES OF AMERICA, проект телекомпании PBS Channel (США), был посвящён происхождению знаковых для истории США людей.. Я принимал участие в подготовке материалов о Майке Никольсе, американском режиссёре, предки которого были евреями города Томска. Я внесён в официальный лист благодарностей проекта.
On Feb.2010 the project of PBS Channel (USA) on air Faces of America, I have done researches for this project in Russia and I am in credits
http://www.pbs.org/wnet/facesofamerica/faces-of-america-making-america-credits/
СТИВ БЫСТРИЦКИЙ, НЬЮ-ЙОРК, США
Тема исследования - еврейская (хасидская) генеалогия семьи Быстрицких. Исследования проводились на Украине, в Германии, в Норвегии. Этой истории посвящена отдельная история на моём сайте.
Steve Bistritzky, New York, USA
I have been doing family research for about 8 years
now and I have been duped by a few people promising me results in the former USSR so I know what you’re going through.
I have been working with Vitaly for about a year and all I can say is thank G-D for him!!! He is very knowledgeable and very honest and because of him I have unlocked secrets of my family’s past that I would never have know. He
is extremely honest and diligent in his work. I highly recommend him and in fact I have referred him to someone else last week.
If you need research done in the former USSR Vitaly is your man!
POLISH GENEALOGY ПОЛЬСКАЯ ГЕНЕАЛОГИЯ
POSZUKIWANIA GENEALOGICZNE
Статья из Ломжинской газеты "Нарев", посвящённая установлению судьбы двух охранников тюрьмы НКВД г. Ломжи, которые пропали 22 июня 1941 года..
Reference from Polish newspaper NAREW
Rosyjski historyk detektyw Vitaly Semionoff
Łomża / Moskwa: Rosyjski historyk detektyw Witalij Wiktorowicz Siemionow poszukuje od dwóch miesięcy jednego z ukraińskich strażników w łomżyńskim więzieniu
środa, 24 listopada 2010 16:46
- Dziadek mojego klienta Nikołaj Iwanowicz Kiryczenko był strażnikiem w więzieniu łomżyńskim podczas pierwszej okupacji radzieckiej w latach 1939-41 – opowiada Witalij Wiktorowicz Siemionow, który za naszym pośrednictwem pragnie odnaleźć pracowników lub więźniów dawnego więzienia przy alei Legionów albo ich krewnych. Detektyw genealog chce odtworzyć, co działo się 22 i 23 czerwca 1941 w Łomży, kiedy wybuchła wojna niemiecko-sowiecka. Jego zdaniem, to główny trop, który doprowadzi również do odnalezienia zaginionego człowieka.
Witalij Siemionow prowadził w rosyjskiej telewizji VID TV Company w latach 2000-2003 program „Żdi mienia” – „Czekaj na mnie”, odpowiednik polskiego „Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie”. Jako genealog zajął się działalnością detektywistyczną w 2008 r. Pracuje dla ludzi, którym zależy na odnalezieniu zaginionych w różnych czasach i w różnych okolicznościach krewnych.
- Ustaliłem, że 21 czerwca 1941 r. w Domu Oficera było wielkie święto, w którym uczestniczyło dużo wojskowych, głównie poruczników nie tylko z Łomży, ale i z Białegostoku, z Zambrowa oraz z innych miast. To było ich święto w związku z ukończeniem edukacji wojskowej. Zabawa trwała do godziny trzeciej w nocy z soboty na niedzielę, bo trzeba przypomnieć, że o godzinie czwartej rano w niedzielę, 22 czerwca 1941 r. wybuchła wojna niemiecko-radziecka. Niestety, ciągle brak mi informacji o tym, co wówczas działo się z Ukraińcem Nikołajem Iwanowiczem Kiryczenko i z bratem jego żony Rosjaninem Władimirem Stiepanowiczem Grieguszewem, którego również poszukuje mój klient.
Żona strażnika więziennego Nikołaja Kiryczenko została na wieść o wybuchu wojny ewakuowana z kilkumiesięczną córeczką – tj. matką klienta detektywa, która przez całe życie starała się odnaleźć męża i brata. Bezskutecznie.
- Z dokumentów KGB z 1961 r., znalezionych w Grodnie, dowiedziałem się, że szef łomżyńskiego więzienia (…?) Borkiewicz wspominał, że pierwszą grupę pracowników łomżyńskiego więzienia ewakuowano 22 czerwca rano, natomiast drugą grupę schwytali Niemcy i wymordowali. Nie wiadomo, kiedy. Podczas pracy poszukiwawczej odkryłem, że w Łomży 22 czerwca jeszcze nie było Niemców, którzy zajęli miasto dopiero dzień później. Zatem szef więzienia albo słabo pamiętał historię sprzed lat, albo celowo kłamał.
Trochę światła na wydarzenia z tamtego okresu rzucają dwie krótkie relacje, odkryte przez Witalija Siemionowa. Jedna z nich to artykuł w książce „Drogi śmierci” z połowy lat 90. ubiegłego wieku; druga to relacja, którą w oparciu o wspomnienia jakiegoś księdza przekazała 22 listopada 1992 r. w Śniadowie Helena Dmoszyńska. Poniżej przedstawiamy obie.
Waldemar Monkiewicz – „Zbrodnicza ewakuacja więzień na Białostocczyźnie i Polesiu”
„Pełne napięcia były dwa ostatnie dni przed wkroczeniem Niemców do Łomży. Wprawdzie naczelnik sowieckiego więzienia (Borkiewicz) meldował, że Łomża została zajęta przez Niemców 22 czerwca w południe i on i jego podkomendni opuścili miasto, gdy Niemcy znajdowali się w odległości około kilometra od więzienia, lecz w rzeczywistości przebieg wydarzeń był nieco inny. Wbrew temu meldunkowi, nie dokonał on bowiem selekcji więźniów i nie zamknął ich w celach, a strażnicy uciekli wczesnym rankiem. Więźniowie sami uwolnili się z cel, lecz w większości nie opuszczali więzienia, obawiając sie represji ze strony Sowietów, znajdujących się jeszcze w mieście. W rejonie Łomży stacjonował bowiem 6. korpus kawalerii, w tym 36. kawaleryjska dywizja. Jednakże strażnicy wrócili wieczorem do więzienia i zapędzili więźniów do piwnicy. Następnego dnia rankiem ponownie uciekli, wówczas mieszkańcy Łomży rozbili bramę więzienia i uwolnili więźniów. Z dotychczasowych ustaleń wynika, że około 10 więźniów zostało zamorodowanych przez Sowietów zarówno na miejscu, jak i w drodze powrotnej do miejsc zamieszkania. Kilkunastu młodych mężczyzn z organizacji Spiskowcy w Białymstoku, przetrzymywanych w lomzyńskim więzieniu, dotarło wprawdzie do Białegostoku, lecz zatrzymali ich Niemcy i przezwieźli do obozu Hammerstein kolo Koszalina”.
Helena Dmoszyńska – Zbrodnie NKWD podczas ewakuacji więzienia w Łomży w czasie wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej
„Po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej w niedzielę dn. 22.VI.1941 korzystając z zamieszania rozbito o godz. 9 bramy więzienia w Łomży przy obecnie nazywającej się al. Legionów (dziś nie istnieje to więzienie). W więzieniu znajdowało się ok. 7 tys. więźniów (Witalij Siemionow precyzuje, że ok. 2 100 – red.). Więźniowie wychodząc z więzienia rozchodzili się w różnych kierunkach. Po otrząśnięciu się z pierwszych wrażeń wojsko radzieckie rozpoczęło łapankę uciekających więźniów. Złapanych umieszczono w 2 celach i spalony”.
Ciekawe, czy żyją jeszcze łomżynianki i łomżyniacy, którzy mogliby pamiętać tamten okres, czyli wybuch wojny niemiecko-sowieckiej i okoliczności uwalniania więźniów…? A może Państwo jesteście potomkami lub krewnymi więźniów z tamtych lat i macie w pamięci albo w archwium domowym jakieś ślady…?
Jeśli tak, prosimy o kontakt z redakcją – Stary Rynek 13 w Łomży (tel. 86 216 71 07; redakcja@narew.info) lub bezpośrednio z Witalijem Siemionowem: dombaisaglara@gmail.com.
Badacz przeszłości i genealogii ma również swoją stronę internetową: www.russianmemory.ru. Znajdą na niej Państwo instrukcję takżę po polsku, jak informacji o swoich krewnych szukać w archiwach rosyjskich.
Tekst i fot.: Mirosław R. Derewońko
Lukasz Cholodecki (Poland, Chicago, USA) автор сайта cholodeccy.org По его заказу я осуществлял исследование генеалогии Холодецких на Украине.
Resently I have got a letter of recomendation from Lukasz Cholodecki, the author and founder of Bialynia -Cholodecki’s family site cholodeccy.org (Poland – USA)
I first made contact with Vitaly in February of 2009 to help me resarch information about my family, the Bialynia-Cholodecki’s. Most of the information I was seeking was located in Ukraine, and for years I had very little luck in finding someone to help me look for the documentation I needed for my family research. In the very short span of time that I first contacted Vitaly he quickly travelled on location to Ukraine where he found and photographed important family documents in the Ukrainian archives, including family letters, photographs, deeds, legal documents and metrical records. Indeed the sheer volume of material that Vitaly has found for me has been unexpected and pleasantly overwhelming. Due to Vitaly’s quick, flexible and above all ambitious methods of research, I have significantly broadened my knowledge about my family’s history and roots.
I urge anyone who wants great results with a good deal of flexibility and open mindedness to contact Vitaly. If your research is connected with different countries of the former Sovier Union, Vitaly Semionoff is the helping hand that is so hard to find. I recommend Vitaly Semionoff to any genealogist who is researching in Russia and former USSR countries.
РЕКОМЕНДАЦИИ ОТ ФРАНЦУЗСКИХ ГЕНЕАЛОГОВ
RECOMENDATIONS FROM FRENCH GENEALOGISTS
From French genealogist Ann Sophie Chevalier
СТАРЫЕ РЕКОМЕНДАЦИИ
Рекомендация от National Film Bord of Canada - Министерства кино Канады. Они снимали кино по истории, расследованной мною во время моей работы в программе "Жди меня". Прочитать об этой истории можно ниже:
One of the most interesting stories at the time of my investigating for ” Wait For Me” – Russian missing people TV show, was an amazing history of Alfrad and Aate Pitkanen that was the reason of making Canadian Film “Letters from Karelia”Taimi Pitkanen last saw her brother Aate (AH-tay) in a Leningrad railway station in 1931.
Taimi was returning to Canada from Moscow; Aate was headed for Soviet Karelia, on the border with Finland, where his skills in electricity and languages – both English and Finnish – were badly needed.
Aate never came back. Even when the dream went sour, Aate held on, writing home until, in 1941, Hitler attacked the USSR. After that, no one in Canada heard anything more of Aate Pitkanen.
Sixty years later, the discovery of his last letters – written but never mailed from a Finnish prisoner-of-war camp – reveals his fate and brings together Taimi and Alfred, the son Aate never met.
Visiting Taimi in Canada, Alfred Pitkanen learns the dramatic story of his father’s Canadian family and of “Karelia Fever,” the enthusiasm that gripped so many Finnish Canadians in the 1930s. Almost forgotten now, it lured thousands to a tragic fate in the Soviet Union.
Alfred follows his father’s journey from Thunder Bay, Ontario, to Karelia, from young communist pioneer to ski champion of the USSR to Soviet spy.
With him we learn Aate’s fate and the story of one of the great dreams of the twentieth century
More info is here
www.nfb.ca/collection/films/fiche/
I am at the IMDB www.imdb.com/name/nm2055512/
РЕКОМЕНДАЦИЯ ОТ УВКБ ООН (UNHCR UN)
С Питером Сикслем, автором Книги Памяти советских солдат, погибших и похороненных на территории Австрии.
г.Громбах, Штирия, Австрия 27 апреля 2011 года.
Читайте о встрече с Питером Сикслем, человеком, который вернул тысячи имен советских солдат в моем БЛОГЕ 
У архива земли Нижняя Австрия, г. Санкт-Пёльтен 26.04.2011